Będąc młodym proboszczem… Święta, święta i po świętach. Liturgicznie zakończyliśmy już Okres Bożego Narodzenia. Jestem Panu Bogu niesamowicie wdzięczny za ten piękny czas. I za roraty w adwencie, w których dzieci dzielnie uczestniczyły przywożone przez jeszcze dzielniejszych rodziców. I za przepiękne choinki, które dla nas zdobył Pan Kazimierz. I że szopka wyszła w tym roku jeszcze lepiej niż w ubiegłym. I za pełną kaplicę w czasie „Pasterki”. Za życzenia i bardzo dużo życzliwości jakiej mogłem doświadczyć od parafian i gości nawiedzających naszą kaplicę. Tak, Boże Narodzenie niesie ze sobą wiele ciepła i dobra. A jednak ciągle kołacze mi się po głowie tytuł monologów puszczanych kiedyś w radiowej „trójce” wykładów mniemanologii stosowanej profesora Stanisławskiego „O wyższości świąt Wielkanocy nad świętami Bożego Narodzenia”. Jeśli chodzi o ładunek przeżyć duchowych, to dla mnie też Wielkanoc i całe Triduum Paschalne nie mają konkurencji. Cdn.