Będąc młodym proboszczem… Trwa okres modlitw wypominkowych za zmarłych. Przypomina mi się anegdota o małym Jasiu co wraz z babcią wybrał się do kościoła i trafił na moment, gdy ksiądz odczytywał wypominki: „… za duszę Władysława, za duszę Jana, za duszę Tadeusza…”. Wystraszony malec ciągnie babcie za rękaw i mówi: „Babciu chodźmy, bo ksiądz wszystkich zadusi!” :)))) Modlimy się za człowieka, a nie tylko za jego duszę. Cdn.